Oldukça eski olan programlama tarihine baktığımızda, daha fazla kodlanmış makine komutları yoktu. 1940 – 1950’de yazılmış kodlanmış makine komutlarıyla yazılmış programlar programcılar için çok zordu. Düşük hız, bellek yetersizliği, operasyon sayısının az olması bilgisayarın kullanım alanını sınırlar ve operasyonlar basit bir uygulamadan ileriye gidemezdi. Tabii ki, bu durum mikroişlemcilerle ilgiliydi. Rakip firmalar işlemcilerin mimarisini geliştirdikçe ve hızlarını artırdıkça, işlemcilerin işleyebileceği komut sayısı arttı ve komut setleri daha kullanışlı hale geldi.
İlk programlar makine dili ile hazırlandı. Makine dili aynı zamanda bir programlama dilidir, ancak makine dili ile yazma programları çok zorlu bir görevdir. Çünkü makine dili sıfır (0) ve bir (1). Diğer bir deyişle, işlemler TRUE (1) veya FALSE (0) koşullarına dayanmaktadır. Ayrıca, makine dili programlarının anlaşılması zor ve tam donanımlı. Günümüzün gelişmiş programlama dillerini kullanırken, makine dilini bilmeye gerek yoktur.
Montaj dilinde kullanılan makine diline yakın mikroişlemciler anlayacağından emin kodları kullanırlar. Bu ham komutlar (MOV, ADD, PUSH gibi) mikroişlemcinin belirli bir işlevi yerine getirmesini sağlar. Bu komutlara mnemonic denir. Daha yüksek seviyeli programlama dillerinin geliştirilmesiyle, programlar daha anlaşılır komutlarla yazılmaktadır (Baskı, Okuma, Gösterme, Daire, Get vb.). 1980’lerde, daha yüksek seviyeli programlama dilleri yaygınlaştırılmış ve programlar belirli bir dilin yapısında tasarlanmış ve yazılmıştır. Sonraki yıllarda web tasarımı nedir konusunda özel yazılımlar geliştirilmiştir ve kullanılmaktadır.
